#caption
Een project over empowerment van ex-slachtoffers van huiselijk geweld
#caption
Een project over empowerment van ex-slachtoffers van huiselijk geweld


Verslag politiek café 'Financieel Kwetsbare Vrouwen'.

Op 7 maart 2018 was het Politiek Café: Betaalde arbeid en onbetaalde zorg: wat kunnen we doen voor financieel kwetsbare vrouwen? In het kader van de Alliantie Samen werkt het! organiseert de NVR een aantal expertmeetings, het Politiek Café was de eerste. Lees hier het verslag.
 

Dagvoorzitter: Nenita La Rose, voorzitter NVR

Panel: Maita van der Mark (oud SP wethouder Diemen), Juslene Nanga (FNV Vrouw), Olave Basabose (Haagse Stadspartij)

 

Panel en voorzitter NVR

Iedereen wordt welkom geheten door Nenita.

Zij introduceert de NVR (55 aangesloten organisaties) die dit jaar haar 120 jarige bestaan viert. De thema’s waar NVR actief op is zijn o.a. gender gelijkheid, meer vrouwen in bestuurlijke functies, huiselijk geweld. Daarnaast organiseren ze samen met o.a. FNV Vrouw het vrouwenpodium en begeleiden ze de VN vrouwenvertegenwoordiger Willemien Koning.
 

NVR maakt ook deel uit van de Alliantie ‘Samen Werkt Het’, een alliantie met WomenInc, Movisie, Wo=men en Clara Wichmann Proefprocessenfonds, die zich richt op financieel kwetsbare vrouwen en de balans tussen werk en zorg.

 

Over het thema werk en zorg heeft Nenita gesproken met de voorzitter van een vereniging voor mantelzorgers (Mezzo). Zij signaleert dat er steeds meer zorg bij de burger terecht komt en dat de arbeidswereld enorm aan het veranderen is (‘gig economy’).

Een paar cijfers: in Nederland zijn er 4,4 miljoen mantelzorgers. 40% daarvan zijn mannen die voor de eigen partner zorgt. 60 % van de vrouwen is mantelzorger en dan voor een bredere groep. Met 80% van die mantelzorgers gaat het goed, 20 % is overbelast en komt in de (financiële) problemen.

Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau is de economische waarde van die mantelzorg

€ 7,7 miljard per jaar.

Na de introductie van het thema van de bijeenkomst, geven de drie panelleden hun visie op het onderwerp.

 

Olave BasaboseOlave Basabose neemt als eerste het woord. Zij vraagt aandacht voor de visie van gekleurde vrouwen. Olave benadrukt daarbij dat zij onder vrouwen iedereen begrijpt die zich als vrouw verstaat, dus ook o.a. transvrouwen en transfeminiemen.

Olave benoemt na elkaar de groepen die volgens haar in het bijzonder aandacht behoeven van de politiek zonder de pretentie om daarbij uitputtend te zijn.

 

  • Laaggeletterden (16 % in NL).
    Den Haag heeft de grootste groep laaggeletterden van Nederland. Laaggeletterdheid is nadrukkelijk niet een verschijnsel dat alleen bij migranten voorkomt. Er moet daarom een inclusief actieplan komen voor onderwijs voor die groep. Het bestaande onderwijsaanbod (voor volwassenen) voldoet niet. Voor alle vrouwen geldt bovendien dat ze gebaat zouden zijn met een studiefonds.
  • Werkende vrouwen, en dan m.n. alleenstaande moeders met een nul uren contract.
    Er moeten goede arbeidsvoorwaarden komen. Een voorbeeld waar het zeer slecht gaat is de zorg waar veel vrouwen in werkzaam zijn. Wat zorg betreft kan de gemeente een actieve rol gaan spelen.
    Om een meer stabiele inkomenssituatie te creëren hoort daarnaast voor alle vrouwen, en niet alleen voor hoogopgeleide vrouwen een quotum te komen.
  • Vrouwen die niet werken en niet uitkeringsgerechtigd zijn (nuggers)
    Deze vrouwen, die economisch afhankelijk zijn van een partner, zouden meer informatie moeten krijgen van de economische waarde die hun werk heeft.
  • Oudere en alleenstaande vrouwen, m.n. eerste generatie migranten.
  • Transvrouwen (non-cis vrouwen).
    Meer sensibiliteit voor realiteit van vrouwen en transgenders bij Sociale Zaken, meer mogelijkheden voor maatwerk nu deze groep met grotere obstakels geconfronteerd wordt bij de toegang tot de arbeidsmarkt.

 

Vanuit de zaal werd bij elk onderwerp vragen gesteld of aanvullende voorbeelden gegeven.

 

Juslene NangaHierna nam Juslene het woord. Zij is ervaringsdeskundige armoede, schulden en werk.

Zij is als vrijwilliger actief bij FNV Vrouw waarbij zij zich richt op werkende moeders met schulden. Uit eigen ervaring weet ze dat iemand met een goed salaris niet gezien wordt door hulpverleningsinstanties. En dat het enorm veel moed vergt om over je schulden te praten. Schulden zorgen dan ook voor sociale isolatie door schaamte. Juslene weet desondanks de doelgroep te bereiken door haar eigen verhaal te vertellen. Dat stelt vrouwen op hun gemak.

 

Juslene benoemt een aantal drempels die ervoor zorgen dat werkende moeders maar moeilijk uit de schulden komen:

  • Schulden zijn letterlijk ziekmakend. Uitvalgevaar op werk onder mensen met schulden is groot. Kosten thuiszitten zijn hoger dan kosten helpen.
  • Er wordt gekeken naar jaarinkomen ipv daadwerkelijke draagkracht bij schuldhulp.  Sommige vrouwen gaan daarom minder werken of de bijstand in om geholpen te worden bij hun schuldenproblematiek. ‘Downgraden’ om aan de criteria van schuldhulp te voldoen (criteria hulp = negatieve prikkels).
  • “Je moet ook ‘arm’ uitzien om geholpen te worden”. Er bestaan nog te veel clichématige opvattingen over arme mensen terwijl de meeste mensen in de schulden niet op Swiebertje lijken.
  • Alleenstaande moeder heeft geen opties als ze met kinderen op straat komt te staan.
  • Problematiek omtrent schulden te complex waarbij overheid kwalijke rol speelt, door bijvoorbeeld boeten bij niet kunnen betalen zorgverzekeraar, toestaan administratieve kostenverhoging bij niet kunnen betalen, etc.

 

Als reactie op het verhaal van Juslene wordt opgemerkt dat het nodig is om hierover bewustzijn bij werkgevers te creëren. En dat het mogelijk is om werkgevers bij een schuldhulptraject te betrekken.

Er wordt wel gewaarschuwd dat ‘maatwerk’ tegenwoordig als medicijn voor alles wordt gebruikt maar dat er net zo goed willekeur achter schuil gaat. Wat mist is menselijk beleid.

Nenita vat de bijdrage van Juslene samen met de observatie dat mensen met schulden omkomen in de bureaucratie in plaats van hulp krijgen. Er zijn daarom meer persoonlijke verhalen nodig.

 

Maita van der MarkEn dan komt Maita aan het woord. Zij is wethouder in Diemen geweest voor de SP van 2010 – 2016. Sociale Zaken was een van haar portefeuilles.

Maita begint met op te merken dat we breder moeten kijken om oplossingen te vinden.

Aanknopingspunt voor haar betoog is de #metoo beweging. Volgens haar is daarbij sprake van grote verandering, o.a. omdat mannen het er ook over hebben. Het bewustzijn dat door #metoo wordt gecreëerd moet vastgehouden worden anders blijven we hangen. Dit betekent dat je moet ageren om het moment dat vrouwen weggezet / over het hoofd worden gezien / enz. worden. Als voorbeeld geeft ze een uitnodiging voor een bijeenkomst waarbij alleen mannen in het panel zaten. In plaats van te zuchten heeft ze de organisatie daarop aangesproken.

Het is belangrijk om telkens de aandacht te vestigen op het feit dat vrouwen niet gerepresenteerd worden. Niet alleen in bestuur en media maar ook mbt onderwerp waar we het vandaag over hebben. Want alles hangt met elkaar samen, kijk maar naar de loonkloof, de onderwaardering voor typische vrouwenberoepen, enz.

Het beste doe je dit volgens Maita door radicaal te zijn in de inhoud en in je intentie en zacht in de relatie.

 

De bijdrage van Maita zorgde voor veel reacties, ook wat betreft het delen van #metoo situaties. Zij kreeg ook veel vragen over haar ervaring met werk – zorg terwijl ze actief was in de gemeentepolitiek. Maita stimuleert alle vrouwen om in de gemeente raad te gaan zitten en het wethouder te worden waarbij ze erop wijst erop dat de meeste gemeenten veel kleiner zijn dan Den Haag.


Uitgebreid zoeken