#caption
#caption


Toegang tot opvang voor ongedocumenteerde slachtoffers huiselijk geweld moet wettelijk beter geregeld

De Stichting Landelijk Ongedocumenteerden Steunpunt (LOS) dringt in een brief aan leden van de Tweede Kamer erop aan om in het overleg over Slachtofferhulp (28 oktober 2020) de toegang tot opvang en begeleiding voor ongedocumenteerde slachtoffers van huiselijk geweld aan de orde te stellen en alsnog wettelijk te regelen. De actie van de Stichting LOS wordt ondersteund door het Platform Zelfbeschikking en Verblijfsrecht, waarvan ook de NVR deel uitmaakt.

 

Op de agenda van het overleg in de Tweede Kamer staat onder meer een brief van februari 2018 van de minister voor Rechtsbescherming over de wetswijziging waardoor ongedocumenteerde vrouwen die het slachtoffer zijn van huiselijk of eergerelateerd geweld toch opvang zouden moeten krijgen. Die wetswijziging is op 1 januari 2020 ingegaan. Volgens de Stichting LOS en het Platform Zelfbeschikking en Verblijfsrecht is de wetswijziging nog niet voldoende omdat niet àlle ongedocumenteerde vrouwen daarmee het recht hebben gekregen op opvang.

In november 2019 is in de Uitvoeringsregeling WMO geregeld dat ongedocumenteerde vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld, slechts toegang krijgen tot opvang en begeleiding als zij rechtmatig verblijf hebben. Volgens de minister kunnen slachtoffers direct na binnenkomst in de opvang een verblijfsvergunning aanvragen, zodat er in de praktijk altijd hulp beschikbaar is.


De aanvraag van een verblijfsvergunning verloopt echter niet zo simpel en snel als de minister schrijft. Ook is de haalbaarheid van een aanvraag niet altijd van te voren in te schatten, omdat soms achteraf documenten blijken te ontbreken.

 

Voor de intakers van de vrouwenopvang betekent de voorwaarde van rechtmatig verblijf dat aan de poort niet alleen een inschatting van de nood van het slachtoffer gemaakt moet worden, maar ook een inschatting van de kansrijkheid van een aanvraag. Dat betekent in de praktijk dat vrouwen zonder verblijfsrecht makkelijk geweigerd worden. Het risico dat de opvang niet betaald wordt is te groot of kan niet voldoende ingeschat worden aan de poort.

 

Daarmee voldoet de Nederlandse wet op dit punt niet aan de EU-slachtofferrichtlijn.


De minister gaat er in zijn brief vanuit dat waar mogelijk gezocht zal  worden naar een onderdaklocatie die veilig en passend is, om op deze wijze maatwerk voor de genoemde groep te kunnen leveren. Volgens hem hoeft een oplossing daarmee niet per se via wet en regelgeving gevonden te worden, maar kan deze ook van praktische aard zijn.

De Stichting LOS en medeondertekenaars vinden dit antwoord problematisch. Enerzijds omdat alleen wettelijke verankering werkelijke garanties biedt. Anderzijds omdat de praktijk waar de minister het over heeft, juist uitwijst dat er nog steeds onderscheid gemaakt wordt aan de poort van de vrouwenopvang. En dat ongedocumenteerde vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld, geen opvang en begeleiding krijgen.

Vrouwen kunnen zo niet ontsnappen uit het geweld. Dit geldt des te meer voor vrouwen die geen netwerk hebben kunnen opbouwen, onder meer omdat ze door een gewelddadige partner geïsoleerd werden.

Zie de volledige tekst van de brief van de Stichting LOS en het Platform Zelfbeschikking en Verblijfsrecht >>

 

Vrouwen, Vluchtelingen, Veiligheid
Namens de NVR zit Tonny Filedt Kok in een werkgroep die pleit voor een zelfstandige verblijfsstatus voor vluchtelingen vrouwen. Zij maakt ook deel uit van de werkgroep Vrouwen, Vluchtelingen, Veiligheid die een symposium organiseerde over dit thema en een manifest  opstelde met aanbevelingen op de diverse terreinen waar vrouwen en meisjes in de vluchtelingenopvang mee te maken krijgen in Nederland. 


Uitgebreid zoeken

  
       Fenik   PEP 
       GWL       
     
           
     
 PEP       
        
     
  
     
     
     
  
        
  
     
        
 Fenik    
  
 GWL