#caption
#caption


Rusland, Indonesiƫ en het Vaticaan leiden harde en succesvolle aanval op vrouwenrechten bij de VN

Op 9 maart is bij de Verenigde Naties het officiële einddocument van de Commission on the Status of Women aangenomen, het hoogste internationale  overlegorgaan over de rechten van vrouwen wereldwijd. En wat blijkt? Alle heikele thema’s zoals geweld tegen vrouwen, seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, schadelijke traditionele gebruiken als vrouwenbesnijdenis, eerwraak en kindhuwelijken en actuele thema’s als terrorisme komen niet in de definitieve tekst voor. Het benoemen van de mensenrechten van vrouwen is door een ‘unholy alliance’ van reactionaire staten helemaal geschrapt.

Op 9 maart is de VN Commission on the Status of Women gestart. Vanuit Nederland is minister Bussemaker met een regeringsdelegatie hierbij aanwezig. Een stevige lobby vanuit landen als Rusland, Indonesië, het Vaticaan en Nicaragua, heeft voor het eerst in 20 jaar tot een achteruitgang in afspraken over vrouwenrechten geleid in plaats van vooruitgang. Conservatieve krachten hebben afgelopen jaren aan kracht gewonnen en stellen zich harder op.

Dit jaar wordt er teruggeblikt op de internationaal gemaakte afspraken van de 4e Wereld Vrouwenconferentie in Beijing. De Beijing Declaratie en het Platform for Action werden 20 jaar geleden ondertekend door maar liefst 189 lidstaten en vormen nog altijd enkele van de belangrijkste documenten over gelijke rechten van mannen en vrouwen, gendergelijkheid en versterking  van vrouwen wereldwijd. Tijdens de twee weken durende Commission on the Status of Women die vandaag is gestart wordt de implementatie van de Beijing aanbevelingen beoordeeld.
Maar liefst 974 NGO’s hebben een verklaring getekend waarin ze oproepen tot het vastleggen van de verplichting van staten op het nastreven en beschermen van gendergelijkheid, empowerment en mensenrechten van vrouwen en implementatie van beloftes. “Deze politieke verklaring is een zwakke bevestiging van al bestaande afspraken, zonder ambitie, en betekent in feite een grote stap achteruit.” "Het is niet de bedoeling dat regeringen zelf kunnen kiezen wanneer ze de mensenrechten van vrouwen wel of niet respecteren en beschermen, dus zouden ze dat ook niet in deze verklaring moeten doen.”

Één van de ondertekenaars is WO=MEN Dutch Gender Platform, een netwerk van 197 Nederlandse organisaties en activisten die zich inzetten voor gendergelijkheid wereldwijd en nu bij de VN deze achteruitgang proberen te voorkomen. Directeur Elisabeth van der Steenhoven stelt: “Vrouwen hebben wereldwijd geknokt voor gelijke rechten. Het is vreselijk zuur dat de alliantie van Rusland, het Vaticaan, Indonesië en een aantal Afrikaanse landen met succes de klok heeft kunnen terugdraaien. Vrouwenorganisaties wereldwijd en de Nederlandse overheid geven zich niet gewonnen: vrouwenrechten zijn mensenrechten. Wij vinden dat geweld tegen vrouwen altijd strafbaar moet zijn, in welke cultuur dan ook. Baas in eigen buik, baas over het eigen lichaam én het recht om dictatoriale overheden te bekritiseren: dit laten wij ons niet meer afpakken.”
Ook de Nederlandse Vrouwen Raad heeft de NGO-verklaring ondertekend.

Een andere zorgelijke ontwikkeling is dat er wereldwijd steeds minder politieke ruimte is voor kritische organisaties. Deze tendens lijkt nu te zijn overgewaaid naar de VN; onderhandelingen vinden uitsluitend achter gesloten deuren plaats. Een zorgelijke trend, vooral nu landen als Rusland de besluitvorming steeds meer naar hun hand weten te zetten.

 


Uitgebreid zoeken