door Josette Dijkhuizen

Ze zeggen altijd ‘time flies’ maar zo is het de afgelopen maand bij mij ook geweest. April was een maand vol interessante bijeenkomsten en ontmoetingen. 

Als vervolg op de CSW (zie weblogs van maart) vond er een de-briefing plaats bij het Ministerie van OCW op 25 april. Het was een open evaluatie en discussie van medewerkers van diverse ministeries en afgevaardigden van vele belangengroepen. Met elkaar hebben we teruggeblikt op de resultaten van de CSW. 

De algehele stemming over de resultaten van de CSW was positief. Geprezen werd de goede voorbereiding van UN Women. Zonder deze voorbereiding was het mogelijk niet eens gelukt om te komen tot wereldwijde afspraken. Langs de zijlijn oefenden de vele aanwezige vrouwen (maar liefst 2.000 van over de gehele wereld!) en de grote media-aandacht de nodige invloed uit. Door alle positieve ‘vibes’ zijn op de valreep goede ‘agreed conclusions’ bereikt. Daarin staan toch een aantal opvallende zaken. 

Zo wordt de familie niet meer traditioneel als man, vrouw met kinderen geformuleerd, maar vallen ook andere samenstellingen onder het begrip ‘familie’. Nieuw is ook de opname van dwang, bijvoorbeeld seksuele dwang en gedwongen huwelijk. De gehele opsomming van lesbiënnes, ‘sex workers’, migranten, en anderen, is komen te vervallen, maar er is wel een aparte paragraaf over oudere en migrante vrouwen opgenomen. Zo werkt het bij het bereiken van een wereldwijd compromis. Het is geven en nemen…

Tijdens deze de-briefing was er ook volop gelegenheid om aandachtspunten bij de aanwezige medewerkers van ministeries naar voren te brengen op onderwerpen als vrouw & werk en emancipatiebeleid & onderwijs. De beleidsmedewerkers hebben pagina’s vol met bruikbare tips en adviezen meegenomen naar hun werkplek. We zijn natuurlijk benieuwd wat we daarvan gaan terugzien in beleid… !

Het was heel mooi om zo’n ronde tafel te houden waarbij je met diverse belanghebbenden in gesprek gaat. Dit zouden we vaker met elkaar moeten doen. We zijn met vele vrouwen(organisaties) in Nederland met even zo vele aandachtsgebieden. Juist door op specifieke thema’s inhoudelijk in gesprek te gaan met elkaar én met zogeheten ‘stakeholders’, kunnen we niet alleen expertise verbinden, maar ook gezamenlijke prioriteiten vaststellen. Dat is belangrijk, omdat prioritering ons allen helpt bij het maken van een grotere vuist. Een aantal thema’s waar we met elkaar de schouders onder zetten, geeft veel meer impact dan vele, versnipperde thema’s. En juist die impact hebben we nodig om vrouwenrechten in Nederland beter op de kaart te zetten. De kracht van ons zit juist in de gezamenlijkheid. Dat hebben we ook in New York gezien… !

Naam *
Voornaam *
Organisatie
E-mailadres*
Uw bijdrage*
	Typ hier ter controle de karakters in de afbeelding hiernaast over: *