door Lesha Witmer

We zijn bij de tweede donderdag aangeland en dat is aan van alles te merken: de conciërge in het hotel zegt me goedendag bij naam, mijn tafel in het kamer is bezaaid met stukken, folders, rapporten en visitekaartjes (wordt weer een aardige uitzoek- en scheurklus vanavond om de kilo’s te beperken) en de sfeer in de CSD-gangen is nerveus: nu komt het er echt op aan.
Het eerste nieuws vanochtend is goed: de dames en heren zijn eruit gekomen en er is een acceptabele (procedurele) tekst voor de biofuels-onderwerpen.
Kusum belt: ze kan onze spreekster van Pleiades niet vinden. Ik ben wat bezorgd: volgens de berichten zat ze gisteren in het vliegtuig, maar ze heeft zich nog niet gemeld en ze heeft nog geen VN-pas; de side-event is over een paar uur. Via telefoontjes naar Nederland (Jolein), die weer Spanje en Griekenland belt, achterhalen we haar telefoonnummers en hoteladres. Goede dag voor de telefoonmaatschappij. Dan krijg ik Vinja eindelijk te pakken. Ze had niet begrepen dat ze eerst een pas moest halen. Ze arriveert uiteindelijk een uurtje voor de side-event en ik sluis haar samen met Kusum naar binnen.
Eerder deze week hebben Kusum en ik al overleg gehad met twee alleraardigste (jonge) dames van het kantoor van Kenza Robinson van UNDESA. Kenza is vorige week door een taxi aangereden, lag een dag in het ziekenhuis en was dagen onbereikbaar. Toen we eindelijk contact kregen heeft ze de beide dames gevraagd te assisteren. Van ons mooie plan om vroeg in de zaal te zijn en alles klaar te zetten komt weinig terecht: door alle 'frantic' onderhandelingen in kleinere groepen, is ook onze zaal tot de laatste minuut bezet. Afijn, met ons gebruikelijke improvisatietalent komt het allemaal voor elkaar. Kenza is er – met hechtingen, blauwe plekken en niet in al te beste conditie. Wel erg dapper! Aangezien de minister en de directeur van het CSD Bureau zich hebben afgemeld (de onderhandelingen zijn te spannend), besluiten we de rollen anders te verdelen: Kenza houdt de speech van de directeur en haar eigen verhaal, ik zit de hele sessie voor.
Ondanks alle competitie is de zaal vol (circa 60 voornamelijk vrouwen).
Martijn (V&W) geeft na Kenza’s inleiding over genderaspecten van water(schaarste) een korte inleiding over wat waterschaarste is en betekent. Hij geeft aan dat waterschaarste nog niet eenduidig wordt gedefinieerd (is het alleen kwantiteit of ook kwaliteit bijv.) en dat de problematiek door de klimaatveranderingen alleen maar groter wordt. In de landbouw zal gezocht moeten worden naar waterbesparende oplossingen, ander gebruik van water, nieuwe water'bronnen', dus ook gebruik van bijv. 'grijs water' enz. Persoonlijke verzorging en drinkwater, de natuur en de landbouw 'strijden' om de schaarse hoeveelheden. Problemen rond de prijs van water(services) zijn niet zo even opgelost. De bijeenkomst met al die vrouwen in de zaal en heel andere vragen dan hij 'normaal' krijgt, zijn een "openbaring".
Vanja van Pleiades houdt een goed, maar wat ingewikkeld verhaal – dat is aan de vragen daarna te merken. Wat ze vertelt is ook niet alledaags en nog in ontwikkeling: Pleiades (Participatory multi-Level EO-assisted tools for Irrigation water management and Agricultural Decision-Support) gebruikt  Earth Observation methodologies – satellieten – om informatie te verzamelen voor betere irrigatiemethoden in waterschaarse gebieden. Vervolgens gebruiken ze een methode/systeem SPIDER om boeren, 'riverbasin' organisaties en anderen bij elkaar te brengen, informatie uit te wisselen en goede besluiten te nemen over de mate en manier van irrigatie. Meer hierover:  http://www.pleiades.es/index.php?option=com_content.

Vrouwen vragen naar de informatiestromen: hoe bereikt informatie überhaupt over het bestaan van dit soort technologie hen? Is er rekening gehouden met training en educatie? Een van de vrouwelijke boeren uit Zuid Afrika is “verbijsterd” over de mogelijkheden die dit opent maar maakt terecht ook een opmerking over het feit dat het waarschijnlijk alleen haalbaar is voor grotere coöperaties en (lokale) overheden om dit op te zetten. Vanja geeft ruiterlijk toe dat ze daar “nog niet uit zijn”.
Vanja’s conclusie later: Pleiades wil heel graag met NVR en Women for Water in de toekomst vaker van deze kleinschalige, interactieve bijeenkomsten voor vrouwen organiseren: ze heeft nog nooit zoveel (goede) respons gekregen. 

Meena (WOCAN en ACT http://www.act-india.org/) geeft een hele andere kant van de medaille. Ze laat zien hoe ze in India bij trainingen en adviestrajecten door het bouwen van een soort maquette waar je de verschillende bodemlagen en het landschap bijv. op kunt zien, door visualisering vrouwen en mannen geïnteresseerd krijgen en lokale kennis boven water krijgen. Dit 'geo-hydrological model' leidt tot grotere betrokkenheid en beter besluitvorming op dorpsniveau. Ze geeft ook tips bij het uitnodigen van de lokale bevolking: combineer het met een ander 'event' bijv. een markt of feest, zodat mensen niet (extra) hoeven te reizen e.d. Haar verhaal krijgt een enthousiast onthaal.

'Aangejaagd' door Ase en Kusum volgde een levendige discussie over de bruikbaarheid van de technologie en de communicatiehulpmiddelen. Zelf vond ik het heel interessant om te zien hoe anders de werkelijkheid is (dan men vaak denkt): vrouwen zijn zeker geïnteresseerd in nieuwe technologie en oplossingen.

Vrouwen en jongeren over hun gezamenlijke presentatie voor de roundtable

In de middag volg ik de discussie over land- en watermanagement. Zoals al gemeld een mooie interventie van de Nederlandse ambassadeur en een goee inleiding van de Prins van Oranje. Samenvattingen (in het Engels) van alle drie de Roundtables: http://www.un.org/esa/dsd/resources/res_statprescsd_17.shtml .
In de gang praat ik met mr. Mansour, contactpersoon in het Bureau als één van de vice-chairs over de teksten m.n over landrechten voor vrouwen. De discussie over 'according to national law' speelt nog steeds en ik probeer hem duidelijk te maken dat dit betekent dat internationale verdragen zoals CEDAW 'opzij worden gezet'. Hij neemt de tekstsuggestie in ontvangst en zegt dat hij zal doen wat hij kan – de volgende dag vind ik 'onze' tekst terug in het concept dat later wordt goedgekeurd!

Dan nog een side-event over waterschaarste en om 19.00 uur geef ik het op. Heel gezellig gegeten met Vanja en Leida (van het Vlaamse Duurzaamheids Overleg). Kusum is 'gecrashed'.

Naam *
Voornaam *
Organisatie
E-mailadres*
Uw bijdrage*
	Typ hier ter controle de karakters in de afbeelding hiernaast over: *