door Anke Vervoord

Aan aandacht voor het onderwerp geen gebrek. Voedselzekerheid prijkt op menig agenda. Van overheid tot bedrijfsleven. Van bank tot NGO. Op een congres en van twitter tot aan de keukentafel: velen buigen zich over het thema en formuleren ideeën, plannen en standpunten. En aangezien ik me momenteel in het stadium van spons bevind, zuig ik hiervan zoveel mogelijk op. Ik absorbeer de inhoud van boeken, rapporten, dossiers, stellingen, blogs, tweets en luister met genoegen naar uiteenlopende deskundigen. Om een idee te geven van de onderwerpen: de markt (dat mag u ook letterlijk nemen), klimaatverandering, plattelands- en voedselproducerende vrouwen, investeerders, voedselprijzen en landje pik, kleine boeren en megastallen, honger, armoede, gewassen, zaad en vee, toegang tot kennis en financiën, ontwikkelingssamenwerking, coöperaties, duurzaamheid en zelfs satellieten.

Wat me opvalt is de complexiteit van het onderwerp. Alles heeft met alles te maken en het staat bol van de tegenstellingen. De aarde warmt op of koelt af. Het is te droog of te nat. Er is voedsel over (en dat gooien we dan weg) en er is tekort. Mensen  zijn op grote schaal ondervoed én massaal overvoed. Het duizelt me wanneer ik stil sta bij de omvang van de uitdaging waar we voor staan. Daarin sta ik vast niet alleen.

Wat mij dan helpt is om de feiten op een rijtje te zetten. Waar hebben we het precies over? Een aantal getallen: 55% van de mensen wereldwijd woont op het platteland. 79% van de zeer armen betreft plattelandsbewoners. Gemiddeld 43% van de arbeidskrachten in de agrarische productie in ontwikkelende landen bestaat uit vrouwen. Wanneer deze vrouwen de beschikking zouden hebben over de zelfde middelen als mannen zou hun opbrengst kunnen stijgen met 20 tot 30%. Met als gevolg 2,5 tot 4% hogere landbouwproductiviteit in de ontwikkelende landen. Wat leidt tot het terugdringen van het aantal mensen dat met honger leeft met 12 tot 17%. Dat zijn 100 miljoen tot 150 miljoen mensen.

Cijfers maken de uitdaging tastbaar en geven ons het gevoel dat we grip hebben op  het onderwerp. Maar dit soort aantallen blijft, in ieder geval voor mij, duizelingwekkend. Net zoals het gegeven dat we momenteel met 7 miljard mensen onze planeet bevolken.

Tegelijkertijd geeft het de mogelijkheden aan. Want over één ding is iedereen het eens. Onze aarde beschikt over voldoende middelen om ons allemaal, nú en in de toekomst, te voeden. De vraag is hoe? 7 (en in 2050: 9) Miljard mensen vormen tegelijkertijd een uitdaging én een onuitputtelijke bron van mogelijkheden. De macht van het grote. De kracht van het kleine.

Als mens en VN Vrouwenvertegenwoordiger zal ik me richten op de mogelijkheden die een populatie van 7 miljard+ mensen op een blauwe planeet biedt. Want van alle indrukwekkende cijfers is deze 7 het getal met de meeste potentie. Het is de sleutel tot de oplossing en dat brengt de vraag terug tot 1: wat gaat ú doen om honger en armoede wereldwijd het hoofd te bieden?

Naam *
Voornaam *
Organisatie
E-mailadres*
Uw bijdrage*
	Typ hier ter controle de karakters in de afbeelding hiernaast over: *